Nacjonalizm nie spadł z nieba
PAP/Marcin Obara Stosunek NSZZ „Solidarność” do nacjonalizmu w latach 80. XX wieku nie był jednoznaczny i wynikał z masowego charakteru tego ruchu. Związek zrzeszał niemal 10 milionów obywateli o skrajnie różnych poglądach, co sprawiało, że obok nurtów lewicowych i chadeckich funkcjonowały w nim również środowiska skrajnie prawicowym. „Solidarność” była ruchem ogólnonarodowym, którego nadrzędnym celem było przeciwstawienie się władzy komunistycznej. Wewnątrz związku tolerowano różne tradycje polityczne, w tym odwołania do przedwojennej endecji oraz haseł stricte narodowych, o ile nie rozbijały one jedności w walce z systemem. W strukturach związku działały grupy o profilu nacjonalistycznym, takie jak ruchy skupione wokół czasopism drugiego obiegu czy środowiska narodowo-katolickie (np. część działaczy Ruchu Młodej Polski czy frakcja tzw. „prawdziwych Polaków” w regionie łódzkim). Czasami pojawiały się tam hasła ksenofobiczne lub antysemickie, wymierzone głównie w doradców wywodzących s...